ข้อความ

ขอแรงปรารถนาผ่านดวงดาวให้เธอกลับคืนมา

   

ขอแรงปรารถนาผ่านดวงดาวให้เธอกลับคืนมา

จากวันแรกที่เราพบกันโดยบังเอิญ ฉันเดินผ่านหน้ากล้องถ่ายรูปของเธออย่างรีบเร่งเพราะกำลังจะไปทำงานสาย

ฉันก็แค่ช่างเสริมสวยคนหนึ่งที่ซุ่มซ่าม เฟอะฟะ ฉันไม่คิดว่าช่างถ่ายรูปมืออาชีพอย่างเธอจะจดจำฉันได้

ต่อมาเราได้พบกันอีกครั้งในร้านทำผมที่ฉันทำงานอยู่ ฉันดีใจมากที่ได้เห็นเธอเข้ามาเป็นลูกค้า

แต่ก็เพราะความเปิ่นของฉันที่ทำให้แชมพูสระผมเข้าตาของเธอ จนเธอลืมหมวกไว้ในร้าน เธอจะโกรธไหมเนี่ย...

ฉันเฝ้าตามหาเธอ และในที่สุดฉันก็ได้เจอสตูดิโอของเธอ ฉันดีใจมากที่เธอไม่โกรธฉัน และดีใจที่ยังจำกันได้

ฉันคืนหมวกใบนั้นให้เธอ เธอชวนให้ฉันอยู่ดูการทำงานของเธอ เธอให้ฉันได้ลองเป็นนางแบบสมัครเล่นหน้ากล้อง

วันเวลาผ่านไป คำว่า"เรา"ได้เข้ามา ทำให้ฉันได้รู้ว่าเธอเป็นคนดีแค่ไหน ไม่ว่าเธอจะทำอะไรฉันอยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ

แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลกกับเรา ทำให้น้ำยาล้างรูปที่เธอเผลอวางไว้บนหิ้งหกใส่ตาทั้งสองข้างของฉัน ฉันกลายเป็นคนที่มองไม่เห็นอีกต่อไป

ในคืนวันที่มืดมัว ไม่มีแม้แสงสลัวให้ได้สร้างความหวังอีกเลย แม้นแต่เธอ คนที่ฉันรัก เธอหายไปจากโลกของฉัน ฉันไม่ได้ยินเสียงของเธอตั้งแต่วันนั้น

เธอไม่รักฉันแล้วใช่ไหม... แล้ววันที่มืดหม่นก็ได้จางหายไป มีคนใจดีบริจาคดวงตาให้ฉัน ฉันจะได้เห็นเธออีกครั้ง จากวันนั้นที่ฉันมองเห็น ฉันเฝ้าตามหาเธอ

อยากจะบอกให้เธอรู้ว่า ฉันรักเธอแค่ไหน ฉันไม่เคยโกรธเธอเลยสักนิดเดียว เธออยู่ที่ไหน ได้โปรดกลับมาหาฉันเถอะ สุดท้ายภาพที่ฉันเห็น

ไม่จริง!!! ทำไมดวงตาคู่นี้ที่ฉันมองผ่านกระจกถึงได้เป็นดวงตาคู่ที่คุ้นเคยเหลือเกิน เธอคือคนใจดีคนนั้นที่บริจาคดวงตาทั้งสองข้างให้กับฉัน

เธอยอมเป็นคนที่มองไม่เห็นเพื่อชดเชยความผิดที่ตัวเองทำ แต่ฉันไม่ต้องการเช่นนั้น ฉันอยากให้เธอกลับมาเหมือนเดิม ฉันขออ้อนวอนต่อดวงดาว