วริษฐ์'s profileYo-KungPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 13

    หัวข้อการพูดคุย ขอแรงปรารถนาผ่านดวงดาวให้เธอกลับคืนมา

     

    ข้อความ

    ขอแรงปรารถนาผ่านดวงดาวให้เธอกลับคืนมา
       

    ขอแรงปรารถนาผ่านดวงดาวให้เธอกลับคืนมา

    จากวันแรกที่เราพบกันโดยบังเอิญ ฉันเดินผ่านหน้ากล้องถ่ายรูปของเธออย่างรีบเร่งเพราะกำลังจะไปทำงานสาย

    ฉันก็แค่ช่างเสริมสวยคนหนึ่งที่ซุ่มซ่าม เฟอะฟะ ฉันไม่คิดว่าช่างถ่ายรูปมืออาชีพอย่างเธอจะจดจำฉันได้

    ต่อมาเราได้พบกันอีกครั้งในร้านทำผมที่ฉันทำงานอยู่ ฉันดีใจมากที่ได้เห็นเธอเข้ามาเป็นลูกค้า

    แต่ก็เพราะความเปิ่นของฉันที่ทำให้แชมพูสระผมเข้าตาของเธอ จนเธอลืมหมวกไว้ในร้าน เธอจะโกรธไหมเนี่ย...

    ฉันเฝ้าตามหาเธอ และในที่สุดฉันก็ได้เจอสตูดิโอของเธอ ฉันดีใจมากที่เธอไม่โกรธฉัน และดีใจที่ยังจำกันได้

    ฉันคืนหมวกใบนั้นให้เธอ เธอชวนให้ฉันอยู่ดูการทำงานของเธอ เธอให้ฉันได้ลองเป็นนางแบบสมัครเล่นหน้ากล้อง

    วันเวลาผ่านไป คำว่า"เรา"ได้เข้ามา ทำให้ฉันได้รู้ว่าเธอเป็นคนดีแค่ไหน ไม่ว่าเธอจะทำอะไรฉันอยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ

    แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลกกับเรา ทำให้น้ำยาล้างรูปที่เธอเผลอวางไว้บนหิ้งหกใส่ตาทั้งสองข้างของฉัน ฉันกลายเป็นคนที่มองไม่เห็นอีกต่อไป

    ในคืนวันที่มืดมัว ไม่มีแม้แสงสลัวให้ได้สร้างความหวังอีกเลย แม้นแต่เธอ คนที่ฉันรัก เธอหายไปจากโลกของฉัน ฉันไม่ได้ยินเสียงของเธอตั้งแต่วันนั้น

    เธอไม่รักฉันแล้วใช่ไหม... แล้ววันที่มืดหม่นก็ได้จางหายไป มีคนใจดีบริจาคดวงตาให้ฉัน ฉันจะได้เห็นเธออีกครั้ง จากวันนั้นที่ฉันมองเห็น ฉันเฝ้าตามหาเธอ

    อยากจะบอกให้เธอรู้ว่า ฉันรักเธอแค่ไหน ฉันไม่เคยโกรธเธอเลยสักนิดเดียว เธออยู่ที่ไหน ได้โปรดกลับมาหาฉันเถอะ สุดท้ายภาพที่ฉันเห็น

    ไม่จริง!!! ทำไมดวงตาคู่นี้ที่ฉันมองผ่านกระจกถึงได้เป็นดวงตาคู่ที่คุ้นเคยเหลือเกิน เธอคือคนใจดีคนนั้นที่บริจาคดวงตาทั้งสองข้างให้กับฉัน

    เธอยอมเป็นคนที่มองไม่เห็นเพื่อชดเชยความผิดที่ตัวเองทำ แต่ฉันไม่ต้องการเช่นนั้น ฉันอยากให้เธอกลับมาเหมือนเดิม ฉันขออ้อนวอนต่อดวงดาว

    December 11

    ตามตัว

     ทำการสิ่งใดย่อมเป็นเสมือนเงาตามตัว

    แม้ผิดก็ต้องรับผลกรรม โดยไม่มีการอภัยหรือยอกย้อน

    โดยการผ่อนผันนั้นไม่มี หาผู้ช่วยเหลือไม่ได้ เข้าทำนองที่ว่า

     

              ทำดีดีจักคุ้ม       ครองตน

           ทำชั่วชั่วจักดล       เดือดร้อน

          หว่านพืชก็ได้ผล      ดังหว่าน ไว้นา

    บุญบาปธรรมดาย้อน      ตอบโต้ตามสนอง

    December 08

    คำสอนของหลวงพ่อจรัญ

    ชีวิตคนเราต้องฝืน จึงจะเป็นชีวิตที่มีความเจริญ

    ต้องรู้จักขยัน ใคร ๆ ก็ต้องการความสะดวก สบาย หากเราฝืนใจได้ เราก็จะเป็นผู้ชนะตน

    ชนะตนเองได้ ก็เเหมือนกับชนะคนทั้งโลก

    จงอโหสิกรรม อย่าจองล้างจองผลาญ

    ยามที่สบายใจ จงแผ่เมตตาให้เขา

    ต้องรู้จักเลี้ยงสังขาร และ ใช้ให้เป็นประโยชน์ ไม่นำสังขารไปสู่อบายมุข เลี้ยงอย่างไร และใช้อย่างไรจึงจะถูกต้อง เราต้องรู้เอง

    ภายใต้ดวงอาทิตย์นี้ ไม่มีการสูญเสียใด ๆ ที่น่าเสียใจ เท่ากับกับ การเสียเวลา

    เพียงหนึ่งวินาทีก็เท่ากับสูญเสียส่วนหนึ่งของชีวิต

    อายุที่เราได้นั้น คือชีวิตที่เราสูญเสียไป

    ความกังวลใจ คือ ศัตรูของชีวิต

    อดีต..คือความฝัน อนาคต..คือความไม่แน่นอน ปัจจุบันเท่านั้นที่เราจะแก้ไขได้

    ไม่มีใครสร้างความเดือดร้อนให้แก่เราได้ นอกจากตัวเราเอง
    สาธุ สาธุ
    December 04

    โยคุง

    เวลาผ่านไปเร็วจัง จะสิ้นปีอีกแล้ว เราก็จะอายุเพิ่มขึ้นอีก คิดถึงเวลาที่ผ่านไป คนที่จากเราไป สิ่งที่เราได้มาตลอดทั้งปี เฮ้อ....
    ปีใหม่อยากกินเค้กอร่อยๆๆ แค่นี้ก็พอใจแล้ว ขอให้ปีใหม่ที่มาถึง เป็นสิ่งที่ดีๆ ใหม่ๆ สำหรับตัวเราและทุกๆคน
     
    เรื่องร้ายๆ เหตุการณ์ต่างๆเป็นบทสอบตัวเรา ว่าเราควรค่าได้รับของขวัญหรือสิ่งที่เราต้องการมันมาโดยตลอด ถ้าเราผ่านและข้ามมันมาได้ นั้นคือเราผ่านมาล้วอีกบทหนึ่ง
    เราก็ใกล้ที่ควรค่าจะได้รับสิ่งๆนั้น   ของขวัญสิ่งที่สำคัญนั้น จะมีความสำคัญมากเพียงใดขึ้นอยู่กับว่าเราได้มันมายากและได้จากความต้องการของเราจริงๆ เราจะเห็นถึงความสำคัญของมัน
    ขอให้จงตั้งใจ อดทน วันนั้นจะถึงคิวของเราจากการที่เราได้เข้าแถวมานาน ระหว่างทางอาจมีทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเหราะ และความเสียใจร้องให้ ล้วนเป็นบททดสอบตัวเราทั้งนั้น
    August 26

    ความรักที่บริสุทธิ์

    ในโลกนี้มีอะไรหลายอย่างที่เราต้องเรียนรู้ แต่สิ่งที่สำคัญที่ผมอยากเรียนรู้ที่สุดในตอนนี้ก็คือรู้จักความรัก
     
    ความรักที่บริสุทธิ์
    ความรักที่ไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน
    ความรักที่มีแต่ให้
     
     
     
     
    August 23

    คนเดินดิน

    แค่เพียงคนเดินดิน ไม่ได้ดิบดีอะไร

    มีแต่ใจให้เธอเท่านั้น

    ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ ไม่มีเดือนดาวร้อยพัน

    แค่มีดอกไม้

    เท่านั้นมาให้เธอ



     *ไม่ใช่ใครบางคน ไม่มีเวทย์มนต์ใดๆ

    แค่ผู้ชายที่พูดจริงเสมอ

    ไม่มีแก้วแหวนที่ล้ำค่า ไม่มีปัญญาเลิศเลอ

    ที่มีให้เธอก็เพียงลมหายใจ



    **จะโอบกอดเธอด้วยสองมือเปล่า

    จะมีเพียงเราสองคนตลอดไป

    ถ้าหากว่าเธอยินดี ฉันก็มั่นใจ

    จะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวัง

    จะทำเพื่อเธอให้ถึงที่สุด

    จะวางชีวิตไว้เป็นเดิมพัน

    และนี่คือคำสัญญา ของผู้ชายอย่างฉัน

    จะขอรักเธอคนเดียว



    *ไม่ใช่ใครบางคน ไม่มีเวทย์มนต์ใดๆ

    แค่ผู้ชายที่พูดจริงเสมอ

    ไม่มีแก้วแหวนที่ล้ำค่า ไม่มีปัญญาเลิศเลอ

    ที่มีให้เธอก็เพียงลมหายใจ



    **จะโอบกอดเธอด้วยสองมือเปล่า

    จะมีเพียงเราสองคนตลอดไป

    ถ้าหากว่าเธอยินดี ฉันก็มั่นใจ

    จะไม่ทำให้เธอต้องผิดหวัง

    จะทำเพื่อเธอให้ถึงที่สุด

    จะวางชีวิตไว้เป็นเดิมพัน

    และนี่คือคำสัญญา ของผู้ชายอย่างฉัน

    จะขอรักเธอคนเดียว....... จะรักเธอเพียงคนเดียว

     
    August 02

    ช่างไม้

    ยังมีช่างไม้ฝีมือดีคนหนึ่ง ต้องการที่จะเกษียณตัวเอง
    เนื่องจากอายุมาก  และคิดว่าตนเองเหน็ดเหนื่อยกับการทำงานมามากแล้ว      
    เขาบอกความต้องการนี้กับนายจ้าง
    เมื่อนายจ้างทราบแล้วก็รู้สึกเสียดายมาก      
    แต่เพื่อให้ช่างไม้สบายใจจึงอนุญาต
    โดยขอร้องให้ช่างไม้สร้างบ้านหลังสุดท้ายก่อนเกษียณ
    เมื่อช่างไม้สร้างบ้านหลังสุดท้ายเสร็จแล้ว  ปรากฎว่าบ้านหลังนี้ขาดความปราณีต
    วัสดุใช้แบบที่ด้อยคุณภาพ
    เนื่องจากช่างไม้ทำเพื่อให้งานผ่านไปอย่างเร็วเท่านั้นเอง
    นายจ้างที่เห็นบ้านดังกล่าวรู้สึกเศร้าใจมากขึ้น  เขาบอกกับช่างไม้ว่า
    "นี่คือบ้านของคุณ ผมขอมอบให้เป็นของขวัญตอนเกษียณอายุ"
    ช่างไม้ได้ยินแบบนั้น ถึงกับตกใจและอุทานว่า เสียดายจริง  
    ถ้าเรารู้ว่ากำลังสร้างบ้านของตัวเอง เราคงจะทำด้วยความตั้งใจมากกว่านี้
    ข้อคิดสำหรับเรื่องนี้ก็คงคล้ายกับชีวิตของเราทุกคนที่กำลังสร้างชีวิตของเราทุกวัน
    ด้วยการสั่งสมสิ่งต่าง ๆ  วันละเล็กวันละน้อย
    บ่อยครั้งเราไม่ได้ใช้ความพยายามอย่างถึงที่สุดในการสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ
    และเมื่อวัน ๆ หนึ่งมาถึง
    เราก็จะตระหนักว่าเราต้องใช้ชีวิตกับสิ่งที่เราได้เคยสร้างไว้ก่อนหน้านี้ทั้งหมด
    เมื่อวันนั้นมาถึง เรามักจะคิดว่า  ถ้าสามารถย้อนเวลากลับไปได้
    เราจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด แต่นั่นเป็นไปไม่ได้
    พวกเราทุกคนเปรียบเสมือนช่างไม้ ในทุก ๆ วัน  พวกเรากำลังตอกตะปู
    วางแผ่นกระดาน
    หรือแม้แต่เลือกกำแพงให้กับชีวิตของตัวเอง  ดังคำพูดที่ว่า
    "ชีวิตคือสิ่งที่เราสร้างด้วยตัวเราเอง"
    ทัศนคติ ความคิด
    และทางเลือกต่าง  ๆ ที่พวกเราได้ตัดสินใจทำลงไปในวันนี้
     ก็เสมือนกับการสร้างบ้าน
    ที่เราจะต้องอยู่กับมันตลอดไป  ดังนั้นจงสร้างบ้านด้วยความฉลาด และ มีสติ
    จำไว้ว่า
    "จงทำงานเหมือนกับว่าเราไม่ต้องการเงินทอง"
    "จงทำงานโดยต้องคิดว่าวันหนึ่งเราอาจจะต้องไปอยู่ในตำแหน่งที่ต้องเป็นผู้สร้าง
    หรือ ผู้ควบคุมการสร้างนั้น"
    "จงรักราวกับว่าไม่เคยเจ็บ"
    "จงเต้นรำราวกับว่าไม่มีใครจ้องมอง"