วริษฐ์'s profileYo-KungPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 13

    หัวข้อการพูดคุย ขอแรงปรารถนาผ่านดวงดาวให้เธอกลับคืนมา

     

    ข้อความ

    ขอแรงปรารถนาผ่านดวงดาวให้เธอกลับคืนมา
       

    ขอแรงปรารถนาผ่านดวงดาวให้เธอกลับคืนมา

    จากวันแรกที่เราพบกันโดยบังเอิญ ฉันเดินผ่านหน้ากล้องถ่ายรูปของเธออย่างรีบเร่งเพราะกำลังจะไปทำงานสาย

    ฉันก็แค่ช่างเสริมสวยคนหนึ่งที่ซุ่มซ่าม เฟอะฟะ ฉันไม่คิดว่าช่างถ่ายรูปมืออาชีพอย่างเธอจะจดจำฉันได้

    ต่อมาเราได้พบกันอีกครั้งในร้านทำผมที่ฉันทำงานอยู่ ฉันดีใจมากที่ได้เห็นเธอเข้ามาเป็นลูกค้า

    แต่ก็เพราะความเปิ่นของฉันที่ทำให้แชมพูสระผมเข้าตาของเธอ จนเธอลืมหมวกไว้ในร้าน เธอจะโกรธไหมเนี่ย...

    ฉันเฝ้าตามหาเธอ และในที่สุดฉันก็ได้เจอสตูดิโอของเธอ ฉันดีใจมากที่เธอไม่โกรธฉัน และดีใจที่ยังจำกันได้

    ฉันคืนหมวกใบนั้นให้เธอ เธอชวนให้ฉันอยู่ดูการทำงานของเธอ เธอให้ฉันได้ลองเป็นนางแบบสมัครเล่นหน้ากล้อง

    วันเวลาผ่านไป คำว่า"เรา"ได้เข้ามา ทำให้ฉันได้รู้ว่าเธอเป็นคนดีแค่ไหน ไม่ว่าเธอจะทำอะไรฉันอยากเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ

    แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลกกับเรา ทำให้น้ำยาล้างรูปที่เธอเผลอวางไว้บนหิ้งหกใส่ตาทั้งสองข้างของฉัน ฉันกลายเป็นคนที่มองไม่เห็นอีกต่อไป

    ในคืนวันที่มืดมัว ไม่มีแม้แสงสลัวให้ได้สร้างความหวังอีกเลย แม้นแต่เธอ คนที่ฉันรัก เธอหายไปจากโลกของฉัน ฉันไม่ได้ยินเสียงของเธอตั้งแต่วันนั้น

    เธอไม่รักฉันแล้วใช่ไหม... แล้ววันที่มืดหม่นก็ได้จางหายไป มีคนใจดีบริจาคดวงตาให้ฉัน ฉันจะได้เห็นเธออีกครั้ง จากวันนั้นที่ฉันมองเห็น ฉันเฝ้าตามหาเธอ

    อยากจะบอกให้เธอรู้ว่า ฉันรักเธอแค่ไหน ฉันไม่เคยโกรธเธอเลยสักนิดเดียว เธออยู่ที่ไหน ได้โปรดกลับมาหาฉันเถอะ สุดท้ายภาพที่ฉันเห็น

    ไม่จริง!!! ทำไมดวงตาคู่นี้ที่ฉันมองผ่านกระจกถึงได้เป็นดวงตาคู่ที่คุ้นเคยเหลือเกิน เธอคือคนใจดีคนนั้นที่บริจาคดวงตาทั้งสองข้างให้กับฉัน

    เธอยอมเป็นคนที่มองไม่เห็นเพื่อชดเชยความผิดที่ตัวเองทำ แต่ฉันไม่ต้องการเช่นนั้น ฉันอยากให้เธอกลับมาเหมือนเดิม ฉันขออ้อนวอนต่อดวงดาว

    December 11

    ตามตัว

     ทำการสิ่งใดย่อมเป็นเสมือนเงาตามตัว

    แม้ผิดก็ต้องรับผลกรรม โดยไม่มีการอภัยหรือยอกย้อน

    โดยการผ่อนผันนั้นไม่มี หาผู้ช่วยเหลือไม่ได้ เข้าทำนองที่ว่า

     

              ทำดีดีจักคุ้ม       ครองตน

           ทำชั่วชั่วจักดล       เดือดร้อน

          หว่านพืชก็ได้ผล      ดังหว่าน ไว้นา

    บุญบาปธรรมดาย้อน      ตอบโต้ตามสนอง

    December 08

    คำสอนของหลวงพ่อจรัญ

    ชีวิตคนเราต้องฝืน จึงจะเป็นชีวิตที่มีความเจริญ

    ต้องรู้จักขยัน ใคร ๆ ก็ต้องการความสะดวก สบาย หากเราฝืนใจได้ เราก็จะเป็นผู้ชนะตน

    ชนะตนเองได้ ก็เเหมือนกับชนะคนทั้งโลก

    จงอโหสิกรรม อย่าจองล้างจองผลาญ

    ยามที่สบายใจ จงแผ่เมตตาให้เขา

    ต้องรู้จักเลี้ยงสังขาร และ ใช้ให้เป็นประโยชน์ ไม่นำสังขารไปสู่อบายมุข เลี้ยงอย่างไร และใช้อย่างไรจึงจะถูกต้อง เราต้องรู้เอง

    ภายใต้ดวงอาทิตย์นี้ ไม่มีการสูญเสียใด ๆ ที่น่าเสียใจ เท่ากับกับ การเสียเวลา

    เพียงหนึ่งวินาทีก็เท่ากับสูญเสียส่วนหนึ่งของชีวิต

    อายุที่เราได้นั้น คือชีวิตที่เราสูญเสียไป

    ความกังวลใจ คือ ศัตรูของชีวิต

    อดีต..คือความฝัน อนาคต..คือความไม่แน่นอน ปัจจุบันเท่านั้นที่เราจะแก้ไขได้

    ไม่มีใครสร้างความเดือดร้อนให้แก่เราได้ นอกจากตัวเราเอง
    สาธุ สาธุ
    December 04

    โยคุง

    เวลาผ่านไปเร็วจัง จะสิ้นปีอีกแล้ว เราก็จะอายุเพิ่มขึ้นอีก คิดถึงเวลาที่ผ่านไป คนที่จากเราไป สิ่งที่เราได้มาตลอดทั้งปี เฮ้อ....
    ปีใหม่อยากกินเค้กอร่อยๆๆ แค่นี้ก็พอใจแล้ว ขอให้ปีใหม่ที่มาถึง เป็นสิ่งที่ดีๆ ใหม่ๆ สำหรับตัวเราและทุกๆคน
     
    เรื่องร้ายๆ เหตุการณ์ต่างๆเป็นบทสอบตัวเรา ว่าเราควรค่าได้รับของขวัญหรือสิ่งที่เราต้องการมันมาโดยตลอด ถ้าเราผ่านและข้ามมันมาได้ นั้นคือเราผ่านมาล้วอีกบทหนึ่ง
    เราก็ใกล้ที่ควรค่าจะได้รับสิ่งๆนั้น   ของขวัญสิ่งที่สำคัญนั้น จะมีความสำคัญมากเพียงใดขึ้นอยู่กับว่าเราได้มันมายากและได้จากความต้องการของเราจริงๆ เราจะเห็นถึงความสำคัญของมัน
    ขอให้จงตั้งใจ อดทน วันนั้นจะถึงคิวของเราจากการที่เราได้เข้าแถวมานาน ระหว่างทางอาจมีทั้งรอยยิ้ม เสียงหัวเหราะ และความเสียใจร้องให้ ล้วนเป็นบททดสอบตัวเราทั้งนั้น